ponczo, wełna lamy, egzotyczna biżuteria

TRADYCYJNE TAŃCE PERUWIAŃSKIE

 

 

El Huayno (Huayño)

 

Huayno jest najbardziej znaną formą muzyki peruwiańskiej, dla której charakterystyczne są dźwięki instrumentów dętych i perkusyjnych. Termin ten oznacza również rodzaj tańca, który szczególną popularnością cieszy się w peruwiańskich Andach. Jego liczne odmiany stanowią ważny element świąt, ceremonii i obrzędów.

Taniec jest też elementem identyfikacji i przynależności do określonej grupy społecznej.

Korzenie Huayno sięgają jeszcze czasów imperium Inków (prawdopodobnie był tańczony w czasie pogrzebów), jednakże na skutek wzrastających regionalizmów był on wielokrotnie modyfikowany. Współcześnie możemy wyróżnić wiele odmian tańca, które są charakterystyczne dla danych regionów, np. El cóndor pasa, Vírgenes del Sol, Valicha, Ayrampito.

Huayno tańczy się w parach, jednak bez wyraźnego kontaktu fizycznego. Tancerze okrążają muzyków, którzy grają przeważnie na fletach, bębnach, harfach i gitarach. Melodia jest pięciodźwiękowa, oparta na nutach takich jak D-E-G-A-B-D.

Huaylash

Huaylash de Carnaval

 

Huaylash jest tańcem reprezentatywnym dla centralnej części Peru. Największą popularnością cieszy się w regionie znajdującym się na południe od Huancayo, w obszarze Junin. Jest tańczony podczas karnawałów i prawie wszystkich świąt lokalnych patronów.

 

Huaylash Antiguo

 

Huaylash Antiguo wywodzi się z tradycji rolniczych. W południowej części Valle del Mantaro, właśnie tym tańcem wyrażony jest hołd Matce Ziemi - Pachamama. Ten wspólny taniec wykonywany jest w parach złożonych z samotnych kobiet i samotnych mężczyzn. Choreografia prezentuje różne etapy rolnictwa, takie jak przygotowanie gruntu, siew, uprawa ziemi, żniwa, młucenie. W przedstawieniu, tańcząca para promienieje szczęściem, siłą oraz wszechobecną elegancją.

Mężczyzna oferuje kobiecie swoje prawe ramię przez co sygnalizuje zaproszenie do tańca (w innej wersji kładzie na ramieniu partnerki chusteczkę), po czym oboje przechadzają się po parkiecie tanecznym. Rozpoczyna się taniec, którego przewodnim motywem jest żywiołowe wybijanie rytmu butami. Para wykonuje rozmaite figury taneczne, jednak bez wzajemnego dotyku (może natomiast trzymać wzajemnie chusteczkę lub subtelnie i zaczepnie stykać się w ruchu ramionami).

 

VALICHA

Valicha jest odmianą tradycyjnego tańca peruwiańskiego Huayno dla regionu Cuzco. Utwór skomponował Miguel Angel Hurtado Delgado w 1945 roku. Inspiracją dla artysty była miejscowa kobieta z okolic Cuzco, Valeriana Huillca Condori. To właśnie od skróconej formy jej imienia pochodzi nazwa Valicha.